مطلب در ذهن هست و حس نوشتنش نیست.مطلب در ذهن هست و حس نوشتنش نیست.مطلب در ذهن هست و حس نوشتنش نیست.مطلب در ذهن هست و حس نوشتنش نیست.مطلب در ذهن هست و حس نوشتنش نیست.مطلب در ذهن هست و حس نوشتنش نیست.مطلب در ذهن هست و حس نوشتنش نیست.مطلب در ذهن هست و حس نوشتنش نیست.مطلب در ذهن هست و حس نوشتنش نیست.مطلب در ذهن هست و حس نوشتنش نیست.مطلب در ذهن هست و حس نوشتنش نیست.
مطلب در ذهن هست و حس نوشتنش نیست.
مطلب در ذهن هست و حس نوشتنش نیست.
مطلب در ذهن هست و حس نوشتنش نیست.
مطلب در ذهن هست و حس نوشتنش نیست.
مطلب در ذهن هست و حس نوشتنش نیست.
مطلب در ذهن هست و حس نوشتنش نیست.
مطلب در ذهن هست و حس نوشتنش نیست.
مطلب در ذهن هست و حس نوشتنش نیست.
مطلب در ذهن هست و حس نوشتنش نیست.
مطلب در ذهن هست و حس نوشتنش نیست.
مطلب در ذهن هست و حس نوشتنش نیست.
مطلب در ذهن هست و حس نوشتنش نیست.مطلب در ذهن هست و حس نوشتنش نیست.مطلب در ذهن هست و حس نوشتنش نیست.مطلب در ذهن هست و حس نوشتنش نیست.مطلب در ذهن هست و حس نوشتنش نیست.مطلب در ذهن هست و حس نوشتنش نیست.مطلب در ذهن هست و حس نوشتنش نیست.مطلب در ذهن هست و حس نوشتنش نیست.مطلب در ذهن هست و حس نوشتنش نیست.مطلب در ذهن هست و حس نوشتنش نیست.
بایگانی هر آیینه مزخرفات
نقل است که دین برای بنی بشر چون سیستم عامل است برای کامپیوتر.
سیستم عامل در بدایت کار کامپیوتر چون روح در او می دمد، به او گوید چه داری و از جمله سخت افزارها چه بهره برده ایی. او را به خود می شناساند و به او می گوید چه باید بکنی و مطلوب چیست. دین نیز از بهر انسان اینگونه است، به بشر خودش را می شناساند و مبدا و معاد به او می نمایاند و او را گوید که چه داری و به کجا باید بروی.
سیستم عامل خود جمله فواید نرم افزاری چون مکاتبه و مراسله(ورد و آوت لوک) و لهو و لعب(بازی و گیم و مدیا پلر) و طراحی (فتوشاپ) و … ندارد بلکه بستری فراهم آورد تا دیگر نرم افزارها در آن جای گیرند. دین نیز شامل فیزک و علم کیمیا (شیمی) و تدبیر منزل(اقتصاد) و سیاست و اجتماعیت نشود، بلکه راه می نمایاند تا جمله این علوم بر آن سبیل روند که غیر از آن خطا باشد.
ناآگاهان چون با کامپیوتر فقط چت کرده و تایپ می کنند چون از آن ها در باب سیستم عامل پرسی، جواب دهند من سیستم عامل ندارم که به کارم نیاید. ما را یاهو مسنجر و ورد بس است. حال آنکه خود از سیستم عامل بهره می برند و آن ها را بر آن وقوف نیست. و چون آن ها را بر سیستم عامل وقوف نباشد، هر چه بر آنان عرضه شود بی تحقیق می پذیرند و چه بسی عیب که از این رهگذر گریبان آن ها گیرد. از ناآگاهان در باب دین و اخلاقیات و عمل نیکشان نیز چون پرسی گویند ما را دینی نیست و ما قلاده بر گردن خویش نمی نهیم. هر آنچه از نظر ما مورد پسند آید همان گونه می کنیم و همان راه می رویم. حال آنکه تشخیص نیکی و پلیدی را یا خود از دین آموخته اند و یا از پدرانشان و یا پدران پدرانشان که دیندار بوده اند آموخته اند و خود از آن غافل گشته اند و یا آنکه دین و آیین و مطلوب دیگری بر آن ها عرضه شده و آن را پذیرفته اند بی آنکه آن ها بر آن علم باشد. و چه بسیار آیین ها که ابناء بشر را از ره سر منزل مقصود باز داشته اند.
چنانکه فن آوری پیشرفت کند و ابزارهای جدید برای کامپیوتر عرضه گردد و جمله سخت افزارها و پورت ها و وسایل جانبی و تکنولوژی های شبکه و اقسام پلتفرم و غیره پا به عرصه وجود گذارند، بر متولیان عرضه سیستم عامل است که آن را به روز کرده و امکانات جدید بر آن بیفزایند تا کاربران از جمله مواهب خیر بهره مند گردند و در پی دیگر سیستم عامل ها که فقط ظاهر آراسته اند و در باطن هیچ ندارند نروند و اگر از جمله سخت افزار ها و نرم افزارها و تکنولوژی ها چیزی باشد که فی النفسه آن را مضر تشخیص دادند و صلاح بر آن دادند که آن را ساپورت نکنند، ماوقع را برای کاربران خویش نیک تشریح کنند و اگر آن ها را واقعا نیازی به آن باشد، جاگزین عرضه کنند. بر متولیان دین که جمله عالمان و جماعت منورالفکر باشد نیز فرض است که دین خدا را حسب احوال روز، جامه نو بر تن کنند و آن را بر مومنین چنان عرضه دارند که با مقتضیات زمانه سازگار باشد تا امت خدا متفرق نگردند و بر ریسمان الهی چنگ زنند. و اگر برای بشر چیز آورده شده که صلاح انسان در آن نباشد، مخاطرات و مضرات آن را متذکر شوند و راه نیک به آن ها بنمایانند.
غرض از این تمثیل و مقایست جز بر نمایاندن طریق ارجح نبود. عاقلان و اهل خرد جان کلام گرفته و در اصلاح ممارست می ورزند و جاهلان اندر مثل مناقشه و مجادله کنند.
والسلام
نمی دونم چقدر درسته ولی اگر راست باشه جدا باید یه فکر اساسی به حال خودم بکنم!
توضیح نمی دم فقط می گم قسمت فارسی بازی ظاهرا از اینجا شروع شده و از این طریق به من رسیده.
اما پنج نکته:
۱) با هر کی صحبت می کنم در برخوردهای اول تا حدی سعی می کنم مثل خودش باشم. چه در رفتار چه در موضوع حرف زدن و چه در باورها. در نتیجه با مدت کوتاهی مجالست با من فکر نمی کنم کسی بتونه به علائق و عقائد من پی ببره.
۲) یه موتور شبیه ساز بسیار قوی داخل من وجود داره که خیلی وقت ها که می خوام یه کاری انجام بدم، حرفی بزنم یا … اون شرایط رو بارها و بارها تا حد دیوانه واری شبیه سازی می کنم و راه های مختلف رو امتحان می کنم. بنابراین اگر دارم به یه نفر مودبانه و با احترام جمله ای رو می گم شاید از اول می خواستم به جاش بهش فحش بدم و باهاش دست به یقه بشم.
۳) از بادنجان و کدو به شدت متنفرم. در بچگی هردوتاشونو دوست داشتم. هون موقع ها یه دندون تو سقف دهنم در اومده بود که رفتم کشیدمش. دکتر گفت چیزی که دونه ریز داره نخور. همون روز یا فرداش اتفاقا مادربزرگ بادنجان درست کرده بود تا اومدم بخورم گفتند نهههه! بادنجان دونه ریز داره. اینقدر بهم برخورد که از همون روز یکی از اصول ثابت زندگیم بادنجان نخوردن شد. کدو هم به دلیل شباهتش به بادنجان به همون سرنوشت دچار شد.
۴) اخلاقی دارم که هر وقت بهش فکر می کنم یاد کلاغ می افتم. هر چیز آشغال و بنجلی رو به تصور اینکه روزی ممکنه جایی به درد بخوره نگه می دارم. به همین خاطر اتاقم معمولا پر از آت و آشغالای ریز و درشتیه که به هیچ دردی نمی خورن ولی نسبت بهشون وابستگی عاطفی پیدا کردم!
۵) از آدم هایی که حوصله بحث کردن در مورد مباحث مختلف و فکر کردن و عمیق شدن توی اون ها رو ندارن خوشم نمی آد.
زیاد اهل دیدن و خوندن و لینک دادن نیستم بنابراین فقط می تونم از دیوانه دل است، پام بر بند چه سود، MVB’s Closet، شهر قصه، یادداشت های کسی که نه مغز بود و نه فرار کرد و رضا دعوت کنم.
اولی: سلام، حال شما چطوره؟
دومی: علیکم السلام. ممنون. شما چطورید؟
اولی: متشکر. یه سوال ازتون داشتم.
دومی: خواهش می کنم. بفرمایید.
اولی: می خواستم بدونم اوقات فراغت خود را چطور می گذرونید؟
دومی: … فکر می کنم. به این فکر می کنم که در صورتی که اتفاقاتی که تا حالا برام نیفتاده، بیفته، چه کار خواهم کرد.
اولی: می شه بیشتر توضیح بدید؟
دومی: بله. گاهی اوقات برای آدم لحظاتی پیش می آد که به دلیل فرصت عمل کم زیاد برای انتخاب راه فرصت فکر کردن نیست و یا تحت شرایط روحی قرار می گیره که نمی تونه منطقی فکر کنه. در این لحظات اگه از قبل پیش بینی کرده باشی که چه کار می خواهی بکنی خیلی به نفعته.
اولی: به نظر سخت می رسه. می شه لطفا بگید مثلا شما در چه زمینه هایی برای خودتون فکر کردید و پیش بینی کردید؟
دومی: خیر. نمی شه.
اولی: خیلی متشکرم، خدانگهدار.
دومی: به سلامت.
یه مواقعی عباراتی از ذهنت می گذرن که نمی دونی از کجا اومدن و دارن چی می گن. تا حالا تلاش کردی بنویسیشون و از دور نگاهشون کنی؟
«
کتابت کور
خستگی خلوت
ناشایستگی عقل
شماتت شیرینی
شعور شستن
پاکی بو
آرامش بخت
براهین غفلت
نارضایتی قراضه
پستی پوک
…
»
گند زدم
اولی: می دونی مخفف United States of America چی می شه؟
دومی: می شه USA
اولی: آفرین، می دونی مخفف نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی چی می شه؟
دومی: می شه « نزاجا»
اولی: درسته. حالا بگو ببینیم می دونی مخفف مقام معظم رهبری چی می شه؟
دومی: … نمی دونم … می شه «ممر»؟
اولی: نخیر می شه «آقا»
مریض به دکتر: سلام دکتر، احوال شما
دکتر به مریض: علیک سلام. باز هم که صدات تو مطب بلند شده دوباره با منشی دعوا کردی؟
مریض به دکتر: مردشور ریخت نکبتشو ببره سر پونصد تومن ببین چه کار می کنه.
دکتر به مریض: آخه عزیزم بازار تجریش که نیست چونه میزنی. حالا جواب آزمایشاتو گرفتی؟
مریض به دکتر: دکتر جون سه بار اومدم هر بار پنج هزار تومن دادم هنوز هم که هیچی نشده. جواب آزمایش ها رو هم گرفتم… بفرمایید.
دکتر به مریض: … بذار ببینم …. آها … تبریک می گم. شما تا دو ماه دیگه بیشتر زنده نیستی امیدوارم بهترین استفاده رو تو این مدت از زندگی بکنی.
مریض به دکتر: چی؟ … من پونزده هزار تومنم رو می خوام.
نکت:
۱- بدون شرح.
۲-واژه بهترین معنی بدتر از اینهم می تونه داشته باشه؟
۳-همچین آدمی (مریض) تو دو ماه چه کار می تونه بکنه؟
- «رئیس جمهور تقلبی» رو چطوری می نویسند؟
- با «ق» حقه بازی.
با «ه» کلاه سر مردم گذاشتن.
با «س» سوء استفاده از سادگی مردم.
با «ت» تحصیلات زیر دیپلم قسمت اعظم جامعه.
کی فکر کرده من عصبانیم؟
