پریشب بالاخره اولین کنسرتم رو رفتم. این اولین باری بود که یه کنسرت می رفتم. اونم رفتم یه کنسرت متال!
موسیقی متال رو همیشه گوش می کردم و برام جالب بوده چون به نظرم مثل خیلی دیگه از انواع موسیقی (به طور خاص پاپ) که معلومه دقیقا برای استفاده همون لحظه ای که داری بهشون گوش می دی ساخته شدن نیست. به عبارت دیگه لفظ ابتذال رو به راحتی نمی تونی براش به کار ببری. شاهدش هم آدم هایی هست که کلا سبک زندگیشون رو بر این اساس تنظیم کردن. از وقتی که اینجا اومدم یه چیزی که برام جالب بوده تعداد آدم هایی هست که اینجا ما بهشون می گیم متالی یا متال باز. بر اساس رنگ و مدل لباس هایی که می پوشن و مدل موهاشون می تونی به راحتی تشخیص بدی که این آدم مثلا متال بازه. البته من دیگه داخل زندگیشونو رفتم که ببینم چطوری هستند و چطور زندگی می کنن ولی خودشون که ظاهرا تعمد دارن این رو بگن.
خلاصه ما بلیط این کنسرت رو که اسمش The Unholy Alliance بود رو سه ماه پیش رزرو کردیم و منتظر بودیم ببینیم وقتش کی می رسه. تو این کنسرت پج تا گروه برنامه اجرا کردند که من بیشتر به خاطر سه تا گروه آخر که معروف تر بودند می خواستم برم: Children of bodom و In Flames و Slayer.
اول اینکه رفتیم دیدیم اینجا متال بازهاشون بر خلاف هیبت و قیافه شون اصلا خطرناک نیستند و به قول خودمون یه جورایی «لات بی خطر» هستند! اون چیزایی که ما از متال بازهای امریکایی شنیده بودیم یه ذره شم اینجا ندیدیم. اما نکته دوم که برای من جالب بود گروه آخر و معروف ترین گروه بود یعنی Slayer.
بعد از اینکه In Flames که من می شناختمشون اومدن و چند تا از آهنگ هاشونو که اکثرا شنیده بودم اجرا کردند و ما هم استفاده ای بردیم، نوبت گروه آخر شد. Slayer رو من خودم زیاد باهاش آشنا نبودم ولی شنیده بودم که از گروه های پرطرفدار و قدیمیه و خیلی از اهل متال می گن گروه های دیگه غیر از Slayer همه الکی و بچه بازی هستن!
وقتی که این گروه برنامه هاشو اجرا می کرد پشتش روی پرده یک سری تصاویر هم پخش می شد که به مضمون آهنگ نزدیک بود. کسانی که موسیقی متال رو تشریح می کنند می گن موسیقی هست که با زوایای تاریک تر روح و روان آدم سروکار داره. این گروه هم یک سری عقاید ضد جنگ داره و اون ها رو به همین زبان و در اوجش بیان می کنه (از اسم گروه مشخصه). اخیرا آلبومی دادن به اسم Christ Illusion با همین مضامین که سر طرح روی جلدش هم کلی سر و صدا و اعتراض شده. این طرح مسیح رو در یک حالت مسخ شده نشون می ده دستاش بریده شده و یک چشم هم نداره و در وسط دریایی از خون که سرهای بریده شده توش قرار دارند ایستاده و روی سینه اش عکسی از مسیح هم وجود داره که بالاش نوشته JIHAD (همون جهاد خودمون). Jihad اسم یکی از آهنگ های داخل اون آلبوم هم هست که سر اون هم کلی بحث شد و تو بعضی جاها اسمش رو هم عوض کردند. متن آهنگ از زبان یه تروریست یازده سپتامبر هست و خود گروه البته گفته که قصد طرفداری یا ضدیت با هیچ گروهی رو نداشته. متن آهنگ رو اینجا می تونید ببینید. وقتی این آهنگ رو گروه روی سن اجرا می کرد پشت سرشون تصاویری از بن لادن، لحظه اصابت هواپیما ها به برج ها، رژه حزب الله و کمربند انفجاری بستن گروه های شهادت طلبانه فلسطینی، یک سری شمایل حضرت مسیح، تصاویری از جمجمه های روی هم تلنبار شده و عبارت «لا اله الا الله، محمد رسول الله» مرتبا پخش می شد. ظاهرا عقیده این گروه ضد دین بودن (از هر نوعیش) هست کما اینکه وسط یکی دیگه از آهنگ هاشون به اسم cult می گن:
Religion is hate
Religion is fear
Religion is war
Religion is rape
Religion’s obscene
Religion’s a whore
و نکته جالب تر اینکه وقتی یکی دیگه از آهنگ هاشون پخش می شد بعد از اینکه تصاویری مربوط به بمباران هوایی توسط هواپیما ها و جنازه انسان ها پخش می شد، عکس چند نفر در حالی که همه در یک حالت مشابه دست راستشون رو بالا آورده بودند پشت سر هم پخش می شد. فکر می کنید این افراد چه کسانی بودند؟ هیتلر، موسیلینی، پاپ فعلی، جرج بوش و احمدی نژاد!!!
اونجا بود که کاملا دیدم که برنامه ریزی شده این ترس رو به جونشون انداختن یعنی وقتی اینها فرق بن لادن و طالبان و یاسر عرفات و حزب الله و احمدی نژاد رو ندونن، کاملا مشخصه که استفاده شو کی می بره.
بله. دنیا پیچیده تر از این حرف هاست. تا نبینی متوجه نمی شی.
