آدمیزاد در طول زندگیش باعقاید مختلفی رو به رو می شه که باهاشون موافق نیست و می خواد نقدشون کنه.
این مخالفت خیلی مهمه چون بخشی از فردیت آدم ها که اون ها رو از هم متمایز می کنه، عقاید متفاوت از بقیه شه. بنابراین اینکه آدم بتونه نظر و عقیده خودش رو به شکل درست و تاثیر گذاری بیان کنه مهمه.
یکی از آفت های نقد و مخالفت ،که من اسمشو «آفت البته» می ذارم، از رویکرد نه سیخ بسوزه نه کباب ناشی می شه.
وقتی قرار هست پیرامون یک موضوع اطلاعات کاملی داده بشه، مثلا وقتی معلمی سر کلاس «عقاید مختلف درباره جهان پس از مرگ» رو بیان می کنه، لازمه نظرات همه افراد چه موافق و چه مخالف با بی طرفی بیان بشه. اما وقتی یک نفر ابتدای سخنرانیش یا مقاله اش یا نوشته وبلاگش طوری شروع می کنه که معلوم می شه قراره در برابر یه چیزی موضع بگیره و یا از چیزی شکایت کنه و یا به عبارت دیگه قراره نظر خودش رو صریح بیان کنه داستان فرق می کنه. متن زیر رو در نظر بگیرید:
دیروز استاد درس فیزیک قرار بود امتحان بگیره، اومد سرکلاس و بدون اینکه به روی خودش بیاره شروع کرد به درس دادن. فکر کنم هم درسش عقب بود و هم اینکه سوال آماده نکرده بود. به همین خاطر هم می خواست یه جوری امتحان رو بپیچونه. ما هم خوشحال بودیم که یه دفعه این مهران خرخون مثل آدم های ضایع بلند شد گفت «می بخشید استاد امتحان نمی گیرید؟». استاده هم گفت همه یه ورق دربیارن و بعدش هم چند تا سوال از خودش درآورد و امتحان گرفت.
واقعا بعضی ها چقدر می تونن ضایع باشن. به نظر من آدم باید یه مقدار هم ملاحظه جمع رو بکنه و اگر نظرش کمی فرق می کنه، دیگه تو این جور مواقع ضایع بازی درنیاره. البته آدم باید در بیان نظراتش شجاع باشه و یه چیزی که فکر می کنه درست هست رو حتی اگر در اقلیت هم بود بگه. اما باید شرایط رو سنجید و مطابق اون عمل کرد.
کسی که این متن رو نوشته (مثلا خودم) اول اصل واقعه رو تعریف کرده و بعد نظر خودش رو گفته. تا اینجاش بسیار عالی، اما با نوشتن «البته آدم باید در بیان …» دچار آفت البته شده و کل نوشته رو خراب کرده. ماست مالی جمله آخر هم هیچ دردی رو دوا نمی کنه. این بشر اگر به همون نظر خودش در خصوص مهران خرخون اکتفا می کرد، تاثیر بیشتری رو خواننده می ذاشت. کاملا می شه حدس زد که اون جمله البته رو برای این گفته که به زعم خودش به انتقادی که ممکن بود به نظرش بکنن پیشاپیش پاسخ داده باشه و ضمنا یه نظر جامع الاطراف داده باشه که همه دیدگاه ها توش لحاظ شده باشه! این مطلب از یه ترس ناشی می شه. ترس از اینکه نکنه یکی که مطلبش رو می خونه یا این نظرشو می شنوه بهش انتقاد کنه که نخیر، آدم باید در بیان نظراتش شجاع باشه. به همین خاطر هم این جمله رو برای پرهیز از درگیری احتمالی! و اینکه نه سیخ بسوزه نه کباب گفته. خاک بر سرش!
شما هیچ وقت اینجوری اظهارنظر نکنید.
.
by ضض, on اسفند ۱۴ ۱۳۸۸ @ ۵:۵۸ ب.ظ
gAF nAZANI BEHTARA!!!!!!!!!!!!